niedziela, 31 października 2010
WELCOME IN HELL
Depakine Chronosphere
Hydroxyzinum (iniekcje)
Hydroxyzinum (tabletki)
Hydroxyzinum Aflofarm
Hypnogen
Lerivon
Mocloxil
Oxazepam
Relanium
Tegretol
Xanax
Z pozdowieniami dla Diabła. Ja pamietam. Pamietam bardzo dobrze.
I Was plugawe swinie pamietam. Pamietam drzwi, kraty, klucze, windy, strzykawki, igly, terror, bunt, nienawisc, pianino, behawioralną, pierwszy skret z herbaty w kiblu, pasy, krzyki, placz, sądy, kajdanki, jesien i zime w piekle. I to nie jedną. Gdy ostatnio wchodziłem do psychiatryka - to niespelna 3 lata temu dokladnie - tylko o godzine wczesniej.
W dniu mojego wyjscia spadl snieg.
Pamietam pierwsza noc w psychiatryku - w mdlym swietle jarzeniowek, na korytarzu, majac materac wylacznie. Pamietam pierwszy i kazdy nastepny napad stuporu katatonicznego kurwy.
PAMIETAM WSZYSTKO!
Nie starczyłoby wam swinie życia żeby to przeżyc i zrozumiec.
Bedziecie miec na to cala wiecznosc.
Zakończenie to zawsze poczatek.
piątek, 29 października 2010
Piatkowa noc i PADAM
Pozdrowienia dla Kamili - jesi znajdzie faceta (wiem, ze i tak ma) to jest to szczesciarz jakich malo. Wiem ze nigdyn nie zadzwoni.
A calowalala jak ogien laskoczacy przestworza!
A byla wyrozumiala i rozumiejaca wszystko - choc byla trzezwiejsza!
A numeru nie mam - ba nigdy nie zadzwoni! I ja to wiem.
A jutro robota w wawie. I jutro trzerzwosc, przekleta trzezwosc!
A dzis kumpel chcial mi nawalic a ja musialem go tak prowadzic zeby w koncu sie uspokoil i nie wpadl pod samochod. IU po0zniej przepraszanie - nie chce przeprosin - wazne ze nic sobie nie zrobil. Aczkolwiek zal ze taka kobieta przeszla, za przeproszeniem kolo nosa. I w kolko mowilem do niej...
Kaja.
I w kolko tlumaczylem sie.
Gdzie jest milosc? czym jest milosc?
Gdy lezelismy w zimnie na ziemi czy byla w tym milosc?
Toz to komedia!
A ja kocham inną - chyba nie warta miłości.
______________________
I ciagna sie za mna wstretne legendy. I pol litra na leb. Zabijanie czasu, uczuc, mysli i pragnien. I w niczym nie ma prawdy. Chyba w tej wymuszonej ignorancji gdy przyciagam Ja do siebie i pozniej wysylam precz. W tym jest tylko i miłość i prawda i zrozumienie.
NIe wierze juz w radosc i szczescie. W milosc owszem ale tylko przez chwile i tylko w jedna strone. NIe ma w zyciu ni grosza prawdy!
Sa pieniadze sa powody ale ludzie juz nie Ci. Dawniej po pol roku bralbym z Nią pewnie slub - dzis biorą wdech z dymu i staram sie nie pamietac.
A kocham Inną i tak.
A jutro wyjazd.
KURWA! TO NIE JEST ZYCIE!
Jest.
I tu caly problem.
W zludzeniach.
W plataninie imion, uczuc i spraw.
Tu jest caly problem.
______________
Jesli to was pociesza - jutro bedzie kac.
A uczucia? uczucia bedda zyc gdzies tam. IO wyspowiadam sie z nich mopjoej milosci. tylko ze Ona uzna to za gowniarstwo a nie za szukanie szczescia.
A calowala jakby swiat od tego mial zalezec.
A calowalala jak ogien laskoczacy przestworza!
A byla wyrozumiala i rozumiejaca wszystko - choc byla trzezwiejsza!
A numeru nie mam - ba nigdy nie zadzwoni! I ja to wiem.
A jutro robota w wawie. I jutro trzerzwosc, przekleta trzezwosc!
A dzis kumpel chcial mi nawalic a ja musialem go tak prowadzic zeby w koncu sie uspokoil i nie wpadl pod samochod. IU po0zniej przepraszanie - nie chce przeprosin - wazne ze nic sobie nie zrobil. Aczkolwiek zal ze taka kobieta przeszla, za przeproszeniem kolo nosa. I w kolko mowilem do niej...
Kaja.
I w kolko tlumaczylem sie.
Gdzie jest milosc? czym jest milosc?
Gdy lezelismy w zimnie na ziemi czy byla w tym milosc?
Toz to komedia!
A ja kocham inną - chyba nie warta miłości.
______________________
I ciagna sie za mna wstretne legendy. I pol litra na leb. Zabijanie czasu, uczuc, mysli i pragnien. I w niczym nie ma prawdy. Chyba w tej wymuszonej ignorancji gdy przyciagam Ja do siebie i pozniej wysylam precz. W tym jest tylko i miłość i prawda i zrozumienie.
NIe wierze juz w radosc i szczescie. W milosc owszem ale tylko przez chwile i tylko w jedna strone. NIe ma w zyciu ni grosza prawdy!
Sa pieniadze sa powody ale ludzie juz nie Ci. Dawniej po pol roku bralbym z Nią pewnie slub - dzis biorą wdech z dymu i staram sie nie pamietac.
A kocham Inną i tak.
A jutro wyjazd.
KURWA! TO NIE JEST ZYCIE!
Jest.
I tu caly problem.
W zludzeniach.
W plataninie imion, uczuc i spraw.
Tu jest caly problem.
______________
Jesli to was pociesza - jutro bedzie kac.
A uczucia? uczucia bedda zyc gdzies tam. IO wyspowiadam sie z nich mopjoej milosci. tylko ze Ona uzna to za gowniarstwo a nie za szukanie szczescia.
A calowala jakby swiat od tego mial zalezec.
czwartek, 28 października 2010
Piaf, kawa i pijani egzystencją.
Czytam tak sobie Brudne czyny Mareczka i porównuję te dialogi z wieloma z ostatniego czasu u mnie. Ludzie stali się tacy jacyś, no bo ja wiem? Ale niemrawi, owszem zyją; zyja milo, ładnie i pełno w nich życia. Ale tam nie ma tej pasji zycia, a przynajmniej ja jej nie dostrzegam w tym najglebszym wymiarze.
Moze mi sie zmysl obserwacji stepil zwyczajnie, moze to kwestia zgnusnienia i martwoty towarzyskiej. Gdybania o zyciu, za przeproszeniem. No ale tak to widze.
I znow slucham jakichs cholernych ballad i rynsztokowych piosenek, ogolnie rzecz biorac niekoniecznie popularnych a jak najbardziej sensownych tworow. I nie przynosi mi to ulgi.
Zreszta dzis juz sie przyznalem ze nic mi nie przynosi ulgi. To co by moze przynioslo najbardziej jest nieosiagalne i szlus.
Calymi dniami denerwuje mnie radio, ludzie, kolejki, martwota miesciny, zasklepienie.
Jak wracam z roby zmeczony to widze jak suna po tych swoich szynach te kukly. I co gorsza ja tez tak leze, moze mniej przepisowo ale tez po szynach. Cholera, przeciez tych wszystkich ludzi praktycznie nie ma - sa szyny i to wszystko.



Juz nie tylko dostrzegam karykaturalizm i groteskę wszystkiego i wszedzie, ale czuje w sobie i poza soba. Przesiakniete to wszystko sarkastyczna kpina i wynaturzeniem zgola idiotycznym.
Pisze bo nie mam dzis z kim gadac. Nie o waznych rzeczach, ktore przeciez sa blahostkami w rozrachunku - ale nawet o jakichs pierdolach.
Jestem zmeczony, piekielnie zmeczony, a zasadniczo nic nie robie. I sam juz nie wiem czym sie tak mecze. Ale to nie jest kwestia lenistwa. Czuje sie tak jakby mi ktos spuscil powietrze i wykrecil na lewa strone. Nawet teraz jak slucham muzyki to musze sie zastanawiac co i jak pisze bo bym nasadzil glupot i bledow stylistycznych takich - ze bym wyszedl na zwyczajnego idiote.
I slucham Edith Piaf i czuje sie jak idiota i tak.
Nie ciesza mnie moje sukcesy, zaden sukces, nic. Potrafie sie cieszyc tylko z sentymentalnych pierdol, czejgos szczescia i spontanicznych radosci - tez zreszta cudzych.
Nie potrafie zyc bez uzaleznienia. Jak rzuce jedno to wlece w drugie. Po prostu nie umiem. I chce dobrej kawy.
KAWA!
Chyba istnieja rzeczy i momenty gdy albo od razu powiesz co masz na watrobie albo nie powiesz juz tego nigdy.
Jak z kwiatami - wiednie tak czy tak. Ale czasem wiednie nie bezsensownie...

Nie umiem tańczyc. Po coz mialbym umiec? Ja nie z tych. Ja siedze w kacie, w cieniu, w dymie, nachylajac sie nad szklem. I wiem, ze nikt nie podejdzie, wiec moge spokojnie zatopic sie w myslach. A mysle o tym ze nie umiem tanczyc i ze nikt nie podejdzie. I tym sposobem to kolo idiotyzmu sie zamyka. Pozostaje tylko wypic za ten marazm nienaruszalny.
Kto wie moze w tym jest jakies tchorzostwo? Albo negatywizm w dzialaniu? Kto wie? Fryderyk powiedzial kiedys, ze uwierzylby tylko w boga, ktory umie tanczyc - i chyba mial tu naprawde wielka racje. Bog, ktory nie umie tanczyc - musi byc zwyczajnie zalosny.
Chyba zaczne wierzyc w przeznaczenie.
I chce gramofon i musze odgrzebac winyle. Vive le cabaret!
Nigdy nie lubiłem kawy a teraz chyba no coz, polubilem, ba moze nawet cos wiecej?
Jak nie znajde Edytki w piwnicy to kupie starocia i sie bede zasluchiwal :D
Chyba przestane pic alkohol i zaczne pic kawe. Sie porobilo.
Wszystko czas pokaże...
Moze mi sie zmysl obserwacji stepil zwyczajnie, moze to kwestia zgnusnienia i martwoty towarzyskiej. Gdybania o zyciu, za przeproszeniem. No ale tak to widze.
I znow slucham jakichs cholernych ballad i rynsztokowych piosenek, ogolnie rzecz biorac niekoniecznie popularnych a jak najbardziej sensownych tworow. I nie przynosi mi to ulgi.
Zreszta dzis juz sie przyznalem ze nic mi nie przynosi ulgi. To co by moze przynioslo najbardziej jest nieosiagalne i szlus.
Calymi dniami denerwuje mnie radio, ludzie, kolejki, martwota miesciny, zasklepienie.
Jak wracam z roby zmeczony to widze jak suna po tych swoich szynach te kukly. I co gorsza ja tez tak leze, moze mniej przepisowo ale tez po szynach. Cholera, przeciez tych wszystkich ludzi praktycznie nie ma - sa szyny i to wszystko.



Juz nie tylko dostrzegam karykaturalizm i groteskę wszystkiego i wszedzie, ale czuje w sobie i poza soba. Przesiakniete to wszystko sarkastyczna kpina i wynaturzeniem zgola idiotycznym.
Pisze bo nie mam dzis z kim gadac. Nie o waznych rzeczach, ktore przeciez sa blahostkami w rozrachunku - ale nawet o jakichs pierdolach.
Jestem zmeczony, piekielnie zmeczony, a zasadniczo nic nie robie. I sam juz nie wiem czym sie tak mecze. Ale to nie jest kwestia lenistwa. Czuje sie tak jakby mi ktos spuscil powietrze i wykrecil na lewa strone. Nawet teraz jak slucham muzyki to musze sie zastanawiac co i jak pisze bo bym nasadzil glupot i bledow stylistycznych takich - ze bym wyszedl na zwyczajnego idiote.
I slucham Edith Piaf i czuje sie jak idiota i tak.
Nie ciesza mnie moje sukcesy, zaden sukces, nic. Potrafie sie cieszyc tylko z sentymentalnych pierdol, czejgos szczescia i spontanicznych radosci - tez zreszta cudzych.
Nie potrafie zyc bez uzaleznienia. Jak rzuce jedno to wlece w drugie. Po prostu nie umiem. I chce dobrej kawy.
KAWA!
Chyba istnieja rzeczy i momenty gdy albo od razu powiesz co masz na watrobie albo nie powiesz juz tego nigdy.
Jak z kwiatami - wiednie tak czy tak. Ale czasem wiednie nie bezsensownie...

Nie umiem tańczyc. Po coz mialbym umiec? Ja nie z tych. Ja siedze w kacie, w cieniu, w dymie, nachylajac sie nad szklem. I wiem, ze nikt nie podejdzie, wiec moge spokojnie zatopic sie w myslach. A mysle o tym ze nie umiem tanczyc i ze nikt nie podejdzie. I tym sposobem to kolo idiotyzmu sie zamyka. Pozostaje tylko wypic za ten marazm nienaruszalny.
Kto wie moze w tym jest jakies tchorzostwo? Albo negatywizm w dzialaniu? Kto wie? Fryderyk powiedzial kiedys, ze uwierzylby tylko w boga, ktory umie tanczyc - i chyba mial tu naprawde wielka racje. Bog, ktory nie umie tanczyc - musi byc zwyczajnie zalosny.
Chyba zaczne wierzyc w przeznaczenie.
I chce gramofon i musze odgrzebac winyle. Vive le cabaret!
Nigdy nie lubiłem kawy a teraz chyba no coz, polubilem, ba moze nawet cos wiecej?
Jak nie znajde Edytki w piwnicy to kupie starocia i sie bede zasluchiwal :D
Chyba przestane pic alkohol i zaczne pic kawe. Sie porobilo.
Wszystko czas pokaże...
Subskrybuj:
Posty (Atom)