środa, 11 sierpnia 2010

Wnioski i półwnioski

Oko mam w stanie który najlepiej chyba opisze tak: nic nie widzę i wyglądam jak gargulec. Niech się tylko równo zrośnie. Swoja drogą jest to straszna sprawa - bo nie dość ze na to oko ostrze to nawet i na drugie ciężko robić, bo tego nie sposób bez bólu zamknąć.
_____________________

Wczoraj (wtorek) oddałem aparat do czyszczenia. Wszystko ładnie pięknie niby. Jadę na stare miasto - ma być demonstracja. Wyjmuje aparat, patrze przez wizjer i coś mi nie gra - co to za krechy i podwójny obraz? Otwieram a tu matówka na glebę leci! Dostałem białej gorączki, całe zmęczenie zniknęło nawet łeb przestał boleć. Do serwisu zrobić awanturę!
W serwisie tłumacze w czym rzecz, w szoku byłem takim ze myślałem, że to lustra poszły nie matówka. On mi tłumaczy ze z nierekomendowanymi obiektywami to się może tak zdarzyć. Autoryzowany serwis a mi kit wciskać będzie! Nie ze mną te numery! Gdzie niby się styka obiektyw z matówka! Niby gdzie?!
Ale twarz zachowali - wymienili i założyli matówkę. Cóż, ich szczęście bo byłem w stanie, że bym im chyba ten grajdołek rozniósł. Wawa, Ul. Żniwna jeśli kogoś to interesuje. Może to ja znów mam niefart tylko? Skoro ludzie nie boją się im zostawiać puszek po kilka kafli?
_____________________

1. Obiad należy zjeść pomimo wszelkich przeciwności.
2. Jak za dużo spotkań ustawiasz na jeden czas - to się pogubisz.
3. Nie wszystko, co piwem się nazywa - jest do spożycia.
4. Kolacja nie powinna być chińską zupką - a tym bardziej pikantną.
5. Ludzi nie da się poznać w biegu.
6. Nie mam pojęcia kim jest jakaś Żurawska - a ponoć opowiada o mnie historie.
7. Skoro obcy opowiadają o mnie - to czy jestem już lokalną legendą?
8. Jak rozsądnie używasz analoga (a nie na hurra!) - to zdarza się że masz jeszcze więcej klatek niż Ci się wydaje.
9. Wstawać należy skoro świt - magia zachodu słońca jest przereklamowana.
10. Czy dojrzewające pomysły mogą zgnić?

niedziela, 8 sierpnia 2010

Jestem w trakcie silnej terapii wielotorowej. Jak to mi nie pomoże - to ja już nie wiem. Słucham bez przerwy Triarii, dręczę kliszę i odseparowuje się od siebie. To ostatnie zresztą przychodzi mi z wielkim trudem, dalej jestem leniwą świnią - i czas najwyższy to zmienić.
Kiedyś zetknąłem się ze słowami, że człowiek przestaje w rzeczywistości rozumieć nie wtedy kiedy wie już wszystko - ale wtedy, kiedy nie zadaje już pytania "dlaczego?" Niestety chyba jest to szczera prawda. Przestałem sam siebie pytać dlaczego robię zdjęcia, wystarczały mi proste odpowiedzi. Słowem nie mam usprawiedliwienia. A wbrew pozorom to zły stan rzeczy. Dziesiątki natrzaskanych gniotów, bez duszy, bez powodu. Słowem - bez sensu. Dokumentalizm pseudo-racjonalny. Nic ponad to. Jakże to mierne.
Na szczęście los nade mną czuwał i muzy mi dały po pysku. Czytaj: zapaprany wizjer i matryca. I przyszło opamiętanie. Jakbym miał to do czegoś porównać to chyba do takiego przedawkowania, że się ląduje w szpitalu.
A propo szpitala jutro idę pod nóż. Miedzy bogiem a prawda - wolę skalpel od igły ;p
A i jeszcze jedno, zacznę robić mniej zdjęć. Więc wpisy będą okrojone do max 3 zdjęć. Koniec z ćwiczeniem pierdolca. Definitywny koniec. W związku z tym dziś ostatni raz będzie sterta. Ostatni raz.




Zasadniczo są już pewne zmiany widoczne - ale to zaraz.
Najpierw może powiem o tym co się zmieni na alei już niedługo. A zmieni się sporo, nie mówiąc już nawet o tym, że chcę w kwestii samych zdjęć postawić na jakość nie ilość. Bo zszedłem ze ścieżki i się pogubiłem trochę. Co zresztą zapewne zaobserwowaliście.
Nie będę już pisał o tym co planuję - właściwie to już od dłuższego czasu nie piszę o tym chyba. Będzie (mam taką nadzieję) więcej o podłożu powstawania zdjęć a mniej o pierdołach. Albo nie będę psuł Wam niespodzianki. Powiem krótko - koniec pierniczenia, czas na konkrety. A jakie te konkrety będą pewnie niedługo sie przekonacie.
A i jeszcze jedno - koniec z wydumaną presją i koniecznością. Konieczność jest kwestią bardziej złożoną, nieakceptowalną niejednokrotnie przez autora i, do ciężkiej cholery, konieczności się nie szuka. To ona staje na drodze, a nie na odwrót.
No to sami spójrzcie czy widać różnicę:


Słowem zakończenia - od dziś przestaję pisać na spontanie.
.